تابع ساختار هاب

بر اساس طبقه بندی ساختار و عملکرد، هاب ها را می توان به سه دسته تقسیم کرد: هاب های مدیریت نشده، هاب های پشته ای و هاب های شاسی.
(1) هاب مدیریت نشده
ساده ترین هاب یک اتصال شبکه مرکزی را از طریق یک گذرگاه اترنت، متصل به شکل ستاره، فراهم می کند. این یک هاب مدیریت نشده نامیده می شود و فقط در شبکه های بسیار کوچک با حداکثر 12 گره استفاده می شود (در چند مورد ممکن است به تعداد بیشتری نیاز باشد). هاب های مدیریت نشده نرم افزار یا پروتکل های مدیریتی برای ارائه قابلیت های مدیریت شبکه ندارند. این هاب ها می توانند غیرفعال یا فعال باشند و هاب های فعال بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند.
(2) هاب انباشته
یک هاب انباشته یک هاب کمی پیچیده تر است. برجسته ترین ویژگی یک هاب انباشته این است که هشت فرستنده گیرنده می توانند مستقیماً به یکدیگر متصل شوند. به این ترتیب، به سادگی افزودن هاب و اتصال آن به هاب از قبل نصب شده می تواند شبکه را گسترش دهد، که نه تنها مقرون به صرفه است، بلکه پیاده سازی آن نیز ساده و آسان است.
(3) هاب شاسی
شاسی هاب یک دستگاه ماژولار است که می تواند انواع مختلفی از ماژول ها را روی برد مدار مادربرد خود جای دهد. برخی از هاب ها دارای هواپیماهای پشتی و منابع تغذیه اضافی هستند. در همین حال، برخی از ماژول ها به کاربران اجازه می دهند تا ماژول های خراب را بدون خاموش کردن کل هاب جایگزین کنند. صفحه پایه هاب چندین گذرگاه برای ماژول های درج فراهم می کند که می توانند با بخش های مختلف مانند اترنت، اترنت سریع، رابط داده توزیع شده فیبر (FDDl) و حالت انتقال ناهمزمان (ATM) سازگار شوند. برخی از هاب ها همچنین شامل پل ها، روترها یا ماژول های سوئیچینگ هستند. یک هاب شاسی فعال همچنین ممکن است دارای یک ماژول زمان بندی مجدد برای ارتباط با سیگنال های داده تقویت شده باشد.